امتداد ی ها

مگر مي شود به او دل را سپرد و سر را نه!؟

دل، معيار عشق است و سر محك آن

و تو – مانده در حصار ادعا و غرق در خيالبافي هاي كودكانه –

چه مي داني از حكايت سرداران بي سر؟

چه مي داني؟

آسوده باش! تا تو اين چنيني - تا دلت اين چنين است - ، او از تو سر طلب نمي كند...

سر طلب نمي كند

تو در روز مرگي خودت آسوده باش.

تـو رفتي و من هنـوز پـابنـد تنم

از منـتظـران لـحظـه ي پـر زدنم

هرچند كه آرزويم اين است ولي

آنجا كه تويي كجا و اينجا كه منم؟